BEELDEN / INSTALLATIES  
Een Ruimte Odyssee  
De Beer is Los  
Poppen op de Kast  
   
SAMENWERKING  
Cakestad 8.44  
   
ONDERZOEK  
Eeuwigheid in een Oceaan van Tijdelijkheid  
   
PROJECTEN  
Stella  
VROM  
FAS3 - Binnenkort meer..  
   
INFO  
Contact  
De Tuin  
   
2001 - EEN RUIMTE ODYSSEE - COLLAGE 2007
CakeCity
CAKECITY - VRIJE ACADEMIE DEN HAAG 2007
De Tuin
STELLA
info
Eeuwigheid in een Oceaan van Tijdelijkheid
VROM
Poppen op de Kast
DE BEER IS LOS

'Materiaal, architectuur, bouwsels, schetsen, buitenplekken' staat vermeld op een van de vele cd's uit het beeldarchief van Mariska Streefland. De cd bevat de tijdens reizen in 2001 en 2004 gemaakte opnames van een aantal lokaties, een verzameling losse foto's. Tegelijkertijd is de cd drager van een beeldarchief dat de neerslag vormt van een visueel onderzoek naar een specifiek soort plek: een kade - op Coney Island met vergeten bouwafval naast een container, twee plastic strandstoelen op een verlaten strand, het met een plastic koepel afgesloten zwembad, een ongedekt bed in een slaapkamer. De beelden hebben iets gemeen, ze verwijzen naar de gebruiker die er misschien kort daarvoor nog was. Het afgedankte hout naast de container, de lege stoelen, het strand met daarin nog voetafdrukken, het lege zwembad. lemand zat zojuist nog op die stoel, eerder dook een zwemmer het water in. Hoe eenduidig de visuele informatie ook is, de foto's geven weinig prijs over de omgeving waarin ze zijn genomen. De onderwerpen zijn weliswaar rechttoe rechtaan gefotografeerd maar ge'lsoleerd en uit hun context gehaald, zelden wordt de relatie met de werkelijkheid onthuld. Wat je ziet, zijn aileen de sporen die verwijzen naar eerdere menselijke aanwezigheid.
Die spanning tussen beeld en feitelijkheid, tussen esthetiek en realiteit vormt een terugkerend thema in het werk van Mariska Streefland. In de installatie How to eat violence liggen op een tafel negen prachtige rode krabben naast een stalen hamer en enkele vervaarlijk ogende tangen. Het is de bedoeling dat de toeschouwers met dat gereedschap de krabben te lijf gaan, de poten kraken en het vlees oppeuzelen; van de schoonheid en de lichamelijke integriteit van de krabben blijft niet veel over, terwijl de toeschouwers door aan te schuiven deelnemers zijn geworden.

uit; HET ONDERGEWONE - publicatie: STROOM Den Haag - tekst: Veronica Hekking

Eeuwigheid in een Oceaan van Tijdelijkdheid, aanleidingen